Page images
PDF
EPUB

όντι, ή έν ακροβυστία ; ουκ εν περιτομή, αλλ' εν ακροΗ βυστία και σημείον έλαβε περιτομής, σφραγίδα της

δικαιοσύνης της πίστεως της εν τη ακροβυστία εις το είναι αυτόν πατέρα πάντων των πιστευόντων δι' άκρο

βυστίας, εις το λογισθήναι και αυτούς την δικαιοσύνης 12 και πατέρα περιτομής, τοις ουκ εκ περιτομής μόνον, αλλά

και τους στοιχoυσι τοίς ίχνεσι της εν τη ακροβυστία πί13 στεως του πατρός ημών 'Αβραάμ. Ου γαρ δια νόμου η

επαγγελία το 'Αβραάμ ή το σπέρματι αυτού, το κληρο

νόμον αυτόν είναι του κόσμου, αλλά δια δικαιοσύνης πί14 στεως. ει γαρ οι εκ νόμου, κληρονόμοι, κεκένωται η πίστις, 15 και κατήργηται η επαγγελία: ο γαρ νόμος οργήν κατεργά16ζεται ου γαρ ουκ έστι νόμος, ουδέ παράβασις. διά τούτο

εκ πίστεως, ίνα κατά χάριν, εις το είναι βεβαίαν την επαγγελίαν παντί τω σπέρματι, ου τω εκ του νόμου μόνον,

αλλά και το εκ πίστεως 'Αβραάμ, ός έστι πατήρ πάντων 17 ημών" καθώς γέγραπται, "Οτι πατέρα πολλών εθνών τέ

θεικά σε: κατέναντι ου επίστευσε Θεού, του ζωοποιούντος 18 τους νεκρούς, και καλούντος τα μη όντα ως όντα. "Ος παρ'

ελπίδα επ' ελπίδι επίστευσεν, εις το γενέσθαι αυτόν πα

τέρα πολλών εθνών, κατά το ειρημένον, Ούτως έσται το 19 σπέρμα σου και μη ασθενήσας τη πίστει, ού κατενόησε

το εαυτού σώμα ήδη νενεκρωμένον, εκατονταετης που 20 υπάρχων, και την νέκρωσιν της μήτρας Σάρρας: είς δε

την επαγγελίας του Θεού ου διεκρίθη τη απιστία, αλλ' 21 ένεδυναμώθη τη πίστει, δούς δόξαν τω Θεώ, και πληρο12 φορηθείς ότι και επήγγελται, δυνατός έστι και ποιήσαι. διο 23 και ελογίσθη αυτώ εις δικαιοσύνην. Ουκ εγράφη δε δι' 24 αυτόν μόνον, ότι ελογίσθη αυτώ αλλά και δι' ημάς, οίς

μέλλει λογίζεσθαι, τους πιστεύουσιν επί τον εγείραντα 25 Ιησούν τον Κύριον ημών εκ νεκρών, δς παρεδόθη διά

Η έλαβε περιτομήν D. λογισθήναι αυτοϊς D. 12 τη om. Α. της πίστεως της εν άκρ. tr. D. 13 είναι κόσμου Α. 15 ου δε ουκ έστι D. 19 πίστει, κατενόησε B. 22 διό ελογίσθη D.

&c. Gal. 3.

& 5. 13, 20.

m ch. 3. 24. n Gal. 3. 22.

was in circumcision, or in uncircumcision ? Not in cir11 cumcision, but in uncircumcision. And she received 8 Gen. 17.10.

the sign of circumcision, a seal of the righteousness of the faith which he had yet being uncircumcised: that h he might be the father of all them that believe, though h Luke 19.9.

they be not circumcised; that righteousness might be Gal. 3. 7. 12 imputed unto them also: and the father of circumci

sion to them who are not of the circumcision only, but

who also walk in the steps of that faith of our father 13 Abraham, which he had being yet uncircumcised. For

the promise, that he should be the i heir of the world, i Gen. 17. 4

was not to Abraham, or to his seed, through the law, 29. 14 but through the righteousness of faith. For kif they k Gal. 3. 18.

which are of the law be heirs, faith is made void, and 15 the promise made of none effect: because "the law 1 ch. 3. 20.

worketh wrath: for where no law is, there is no trans- & 7. 8, 10, 11. 16 gression. Therefore it is of faith, that it might be a Cor. 3- 7,9

mby grace; nto the end the promise might be sure to 1 John 3. 4. all the seed; not to that only which is of the law,

but to that also which is of the faith of Abraham; who o Isai. 51. 2. 17 is the father of us all, (as it is written, pI have made p Gen. 17. s.

thee a father of many nations,) before him whom he believed, even God, 9 who quickeneth the dead, and .ch. 8. 11:

calleth those rthings which be not as though they were.7 ch.9. 26. 18 Who against hope believed in hope, that he might be- 1 Pet. 2. 10.

come the father of many nations, according to that 19 which was spoken, sSo shall thy seed be. And being s Gen. 15. 5.

not weak in faith, the considered not his own body & Gen. 17.17.

now dead, when he was about an hundred years old, Heb. 11. 11, 20 neither yet the deadness of Sarah's womb: he stag

gered not at the promise of God through unbelief; u Ps. 115.3. 21 but was strong in faith, giving glory to God; and Lukee. 37,

being fully persuaded that, what he had promised, uhe 19. 22 was able also to perform. And therefore it was im- 1 Cor. 10.6, 23 puted to him for righteousness. Now it was not y Acts 2. 24.

written for his sake alone, that it was imputed to 24 him; but for us also, to whom it shall be imputed, ch: 3:25. &

if we believe yon him that raised up Jesus our 2 Cor. 5. 31. 25 Lord from the dead; 2 who was delivered for our 1 Pet. 2. 34.

1 Or, like unto him.

12.

x ch. 15. 4.

& 13. 30.
2 Isai. 53. 5,6.

.

& 3. 18.
Heb.

9.

28.

τα παραπτώματα ημών, και ηγέρθη διά την δικαίωσιν

ημών. 5 ΔΙΚΑΙΩΘΕΝΤΕΣ ούν εκ πίστεως, ειρήνην έχομεν

προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, 2 δι' ου και την προσαγωγήν έσχήκαμεν τη πίστει εις

την χάριν ταύτην εν ή εστήκαμεν και καυχώμεθα επ' 3 ελπίδι της δόξης του Θεού. ου μόνον δε, αλλά και καυ

χώμεθα εν ταις θλίψεσιν, ειδότες ότι η θλίψις υπομο4 νήν κατεργάζεται, η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή 5 ελπίδα, η δε ελπίς ού καταισχύνει ότι η αγάπη του

Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος 6 “Αγίου του δοθέντος ημίν. "Έτι γαρ Χριστός όντων ημών 7 ασθενών, κατά καιρόν υπέρ ασεβών απέθανε. μόλις γαρ

υπέρ δικαίου τις αποθανείται υπέρ γαρ του αγαθού 8 τάχα τις και τολμά αποθανείν συνίστησι δε την εαυ

του αγάπην εις ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων 9 ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε, πολλώ oύν μάλλον,

δικαιωθέντες νύν εν τω αίματι αυτού, σωθησόμεθα δι' 1ο αυτού από της οργής. ει γαρ εχθροί όντες κατηλλάγη

μεν τω Θεώ δια του θανάτου του υιού αυτού, πολλά

μάλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα εν τη ζωή αυτού 1 ου μόνον δε, αλλά και καυχώμενοι εν τω Θεώ διά του

Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι' ού νύν την καταλλαγήν ελάβομεν.

Διά τούτο ώσπερ δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε, και διά της αμαρτίας ο θάνατος,

και ούτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διήλθεν, εφ' 13 ώ πάντες ήμαρτον. άχρι γάρ νόμου αμαρτία ήν εν

κόσμω αμαρτία δε ουκ έλλογείται, μη όντος νόμου 14 αλλ' εβασίλευσεν ο θάνατος από 'Αδάμ μέχρι Μωσέως

και επί τους μη αμαρτήσαντας επί τω ομοιώματα της 15 παραβάσεως 'Αδάμ, ός έστι τύπος του μέλλοντος. 'Αλλ'

ουχ ώς το παράπτωμα, ούτω και το χάρισμα. ει γαρ τω του ενός παραπτώματι οι πολλοί απέθανον, πολλά μάλλον η χάρις του Θεού και η δωρεά εν χάριτι τη του

ενός ανθρώπου Ιησού Χριστού εις τους πολλούς επερίσ16 σευσε, και ουχ ώς δι' ενός αμαρτήσαντος, το δώρημα το

[ocr errors]

I2

2 τη πίστει om. D. 6 ασθενών έτι, κατά Β. ήλθεν D. 14 επί τους αμαρτήσαντας D. το D.,

12 ανθρώπους δι16 ενός αμαρτήματος

a 1 Cor.15.17. 1 Pet. 1. 21.

m John 15.13.
1 Pet. 3. 18.
1 John 3. 16.
& 4. 9, 10.

offences, and a was raised again for our justifica

tion. 5 THEREFORE abeing justified by faith, we have a Isai. 32. 17. 2b peace with God through our Lord Jesus Christ : cby ch. 3. 28, 30.

whom also we have access by faith into this grace Col. 1. 20. dwherein we stand, and erejoice in hope of the glory, John 10. 9. 3 of God. And not only so, but fwe glory in tribula- Eph. 2. 18.

tions also : & knowing that tribulation worketh pa- Heb. 10. 19. 4 tience; hand patience, experience; and experience, e Heb. 3. 6. 5 hope: iand hope maketh not ashamed; k because the f Matt. 5. II,

love of God is shed abroad in our hearts by the Holy 2.Cor, 19.10. 6 Ghost which is given unto us. For when we were yet Jam, 1: 2, 12.

without strength, in due time 1Christ died for the g Jam. 1. 3. 7 ungodly. For scarcely for a righteous man will one. Phil. 1.20.

die: yet peradventure for a good man some would k 2 Cor. 1.29. 8 even dare to die. But mGod commendeth his love Eph. 1. 13, 14.

toward us, in that, while we were yet sinners, Christ (1. 4. 25. 9 died for us. Much more then, being now justified

nby his blood, we shall be saved ©from wrath through 10 him. For Pif, when we were enemies, 'we were recon-n eh. 3. 25.

ciled to God by the death of his Son, much more, Hebr 9: 14; 11 being reconciled, we shall be saved by his life. And o ch. 1. 18.

not only so, but we also sjoy in God through our Lord Jesus Christ, by whom we have now received a 2 Cor. 5. 18,

the 2 atonement. 12 Wherefore, as 'by one man sin entered into the

world, and death by sin; and so death passed upon 11. 13 all men, 3 for that all have sinned: (for until the law 5 ch. 2. 17.

sin was in the world: but sin is not imputed when Gal. 4. 9. 14 there is no law. Nevertheless death reigned from i Cor. 15. 21.

Adam to Moses, even over them that had not sinned Gen, 2. 17.

after the similitude of Adam's transgression, who is Cor. 15. 2. 15 the figure of him that was to come. But not as the 1 John 3. 4.

offence, so also is the free gift. For if through the 31, 32, 45. offence of one many be dead, much more the grace

of God, and the gift by grace, which is by one man, 16 Jesus Christ, hath abounded zunto many. And not 2 Isai. $3.!!. as it was by one that sinned, so is the gift: for the & 26. 28.

i Or, according to the time, Gal. 4. 4. 2 Or, reconciliation, ver. 10. 2 Cor. 5. 18, 19.

3 Or, in whom.

1 Thess,1, 10. p ch. 8. 32.

. Col. 1. 20, 21. r John 5. 26. & 14. 19. 2 Cor. 4. 10,

y 1 Cor. 15.

μεν γαρ κρίμα εξ ενός εις κατάκριμα, το δε χάρισμα εκ 17 πολλών παραπτωμάτων είς δικαίωμα. ει γαρ τω του ενός

παραπτώματι ο θάνατος εβασίλευσε διά του ενός, πολλά μάλλον οι την περισσείαν της χάριτος και της δωρεάς της

δικαιοσύνης λαμβάνοντες, εν ζωή βασιλεύσουσι διά του 18 ενός Ιησού Χριστού. "Αρα ούν ως δι' ενός παραπτώματος,

εις πάντας ανθρώπους, εις κατάκριμα ούτω και δι' ενός

δικαιώματος, εις πάντας ανθρώπους, εις δικαίωσιν ζωής. 19 ώσπερ γαρ διά της παρακοής του ενός ανθρώπου αμαρτω

λοι κατεστάθησαν οι πολλοί, ούτω και διά της υπακοής του 20 ενός δίκαιοι κατασταθήσονται οι πολλοί. Νόμος δε

παρεισήλθεν, ίνα πλεονάση το παράπτωμα. ου δε έπλεόνασεν 21η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις: ένα ώσπερ έβασί

λευσεν η αμαρτία εν τώ θανάτω, ούτω και η χάρις βασιλεύση δια δικαιοσύνης εις ζωήν αιώνιον, διά Ιησού Χρι

στου του Κυρίου ημών. 6 ΤΙ ούν έρούμεν; επιμενούμεν τη αμαρτία, ίνα η χάρις 2 πλεονάση και μη γένοιτο. οίτινες απεθάνομεν τη αμαρτία, 3 πώς έτι ζήσομεν εν αυτή; ή άγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθη

μεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτί4 σθημεν; συνετάφημεν ούν αυτώ δια του βαπτίσματος εις

τον θάνατον ίνα ώσπερ ηγέρθη Χριστός εκ νεκρών διά της δόξης του πατρός, ούτω και ημείς εν καινότητα ζωής 5 περιπατήσωμεν. Ει γαρ σύμφυτοι γεγόναμεν τω ομοιώ

ματι του θανάτου αυτού, αλλά και της αναστάσεως εσό. 6 μεθα, τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος

συνεσταυρώθη, ίνα καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, του 7 μηκέτι δουλεύειν ημάς τη αμαρτία. ο γαρ αποθανών δεδι8 καίωται από της αμαρτίας. Ει δε απεθάνομεν συν Χριστώ, 9 πιστεύομεν ότι και συζήσομεν αυτώ, ειδότες ότι Χριστός

εγερθείς εκ νεκρών, ουκ έτι αποθνήσκει: θάνατος αυτού 1ο ουκ έτι κυριεύει. ο γαρ απέθανε, τη αμαρτία απέθανεν 11 εφάπαξ· ο δε ζη, ζη τω Θεώ. ούτω και υμείς λογίζεσθε

εαυτους νεκρούς μεν είναι τη αμαρτία, ζώντας δε τω Θεώ, 12 εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών. Μή ούν βασιλευέτω

17 ει γαρ εν ενί παραπ. D. της δωρεάς om. D. 1 επιμένωμεν C. 10 είναι om. Α. το κυρίω ημών om. Α.

« PreviousContinue »